rare wending

Soms kan het leven een heel rare wending geven.

De afgelopen weken staan bij mij in het teken van afscheid nemen van een zeer dierbare vriend van mij. Tegelijk lopen er verschillende dingen mis in het werk, waardoor ik juist meer moet werken in plaats van minder.

Gistermiddag om half vier ging mijn telefoon. Mijn vriend belde om te vertellen dat hij over een uurtje gesedeerd zal worden dmv pomp met morfine en dormicum. Gezien mijn medische kennis begrijp ik dat ik NU afscheid moet gaan nemen, omdat hij daarna niet meer helder zal zijn. Ik was net bezig met een belangrijk telefoontje af te handelen, maar opeens was dat helemaal niet meer belangrijk, sterker nog, niets was meer belangrijk voor mij. Het enige wat mijn lichaam deed was naar mijn schoenen lopen en mijn jas. Als vanzelf pakte ik mijn tas en sleutels en zei tegen de kinderen: mem gaat afscheid nemen van hem. Mijn auto stuurde mij automatisch naar hem toe, alsof ik in een andere wereld leefde.

Ik zag hem op zijn bed liggen en dan gaat er zoveel door je heen: we hebben gelachen, gepraat en gehuild, veel gehuild. We hebben de details doorgenomen hoe hij in de kist wil komen te liggen, omdat ik hem af ga leggen. Maar oh, wat is dit loeizwaar. Nu afwachten wanneer hij komt te overlijden, om dan vervolgens definitief afscheid te nemen.

Mijn leven staat even stil en realiseer me hoe mijn eigen leven eruit ziet: Altijd druk in de weer met mijn clienten en met mijn gezin. Afgelopen weken heb ik besloten minder te gaan werken, zodra de mogelijkheid zich voordoet en er een collega bij komt. Er zal eerst een goede collega bij moeten. In ieder geval ga ik op dinsdag en vrijdag minder werken, dan heb ik maar 1 client of af en toe 2. Daarnaast ben ik nu elke zondag op 1 cliente na vrij, maar dat is een cliente waar ik maar een kwartier bezig ben. Dat is de moeite niet. Op deze manier wil ik wat meer balans creëren tussen werk en privé en blijft het voor iedereen leuk.

De afgelopen en komende dagen zijn we druk bezig de stal leeg te halen, alles te verhuizen naar het achterhuis en de schuur zodat we een start kunnen gaan maken.

Het begint nu toch echt dichterbij te komen.

Daarnaast ga ik bezig met de overeenkomst op te stellen voor het zorgcomplex, maar daarvoor heb ik hulp nodig van mijn boekhouder. Gelukkig heb ik een zeer goede boekhouder die te allen tijde tijd vrij maakt om alles te regelen.

Al met al ga ik dus met veel gemengde gevoelens het oude jaar uit en het nieuwe jaar in.

 

 

 

Advertenties

stapje verder

We zijn weer een stapje verder.

Afgelopen week is het achterhuis helemaal leeggemaakt en de schuur waar de konijnen en kippen stonden. De schuur is helemaal afgebroken van binnen en deze week is er beton gestort in de schuur en het achterhuis. Zaterdag gaan we beginnen met spullen verplaatsen naar de schuur en achterhuis wat nu allemaal in de stal staat en tevens komen er al spullen van clienten naar ons toe.

Toch overheerst momenteel wel een groot verdriet nu een zeer goede vriend van mij totaal onverwachts uitgezaaide maagkanker heeft en niet lang meer te leven heeft. Dan ga je opeens heel anders naar iemand kijken en haal je de herinneringen op die je samen hebt gedeeld. We hebben gelachen en gehuild afgelopen weken en probeer nu tussendoor zoveel mogelijk tijd vrij te maken om toch even bij hem te kijken.

Het zorgt momenteel dus wel voor een extra stuk spanning bovenop de toch al spannende en drukke tijd die we tegemoet gaan.

Maar…….altijd van de positieve kant de dingen blijven benaderen. Uit elk negatief iets kun je ook weer iets positiefs halen.